April-Mei 2008

Na veel getreuzel, ja of neen, kan ik weg, mag ik weg, ben ik dan eindelijk toch kunnen vertrekken naar Tinos.

De koude en lange winter hier in België deed me veel zin krijgen om nog maar eens wat warmte te gaan opzoeken.

Warmte van de zon, maar ook de warmte van die fijne en heerlijk mensen op Tinos.

Verwelkomt worden door Ioannis, na een vlucht naar Athene, een busrit naar Rafina en als laatste een boottocht naar Tinos, was hartverwarmend.

We hebben niet lang getwijfeld om even snel naar een café te stappen en daar de eerste ouzo van mijn vakantie te drinken.

Het weer was zalig. Lekker warm.

Ik was veel te warm aangkleed voor dit eiland.

Maar met de frisse ouzo werd het allemaal heel draagelijk.

Na even wat bijgeklets te hebben ben ik dan naar boven gebracht met de scooter.

Het paradijselijke uitzicht over de verschillende eilanden.... gewoon te mooi, te gek.

Rusten, was mijn bedoeling en heel wat lezen en daar heb ik tijdens deze 13 daagse trip kunnen van genieten met volle teugen.

Pasen in Griekenland had ik nog nooit meegemaakt.

Ik keek er echt naar uit.

En het is zeker niet tegengevallen.

Zelfs al was het weer die 3 dagen barslecht, heel veel wind en bakken water uit de hemel, het heeft van het Paasfeest toch nog iets mooi gemaakt.

Ik had vaak het gevoel dat het nieuwjaar was.

Gekletter van voetzoekertjes en vuurwerk, en het geluid van de klokken van over het hele eiland,oorverdovend, maar heerlijk.

En dat alles terwijl de lammetjes aan het draaien waren op het spit en de mensen met hun brandede kaarsje uit de kerken kwamen.

Lamsvlees is persoonlijk niet mijn lievelingskost, maar wat eet je nu eenmaal met Pasen, lam natuurlijk.

Wel ik kan jullie zeggen, het heeft me gesmaakt.

Na het vele eten en drinken van het Paasfeest werd het tijd om nog eens wat aan rust en wandelen te denken.

Samen met 2 lieve Nederlandse vrienden hebben we met de auto een rondtrip gemaakt op het eiland.

Heel veel had ik reeds gezien, maar er terug  komen was een aangename en fijne verrassing.

Verder via het noorden, waar ik nog niet was geweest, heb ik er een natuur ontdekt om "U" tegen te zeggen.

Een plaatsje wat me echt is bijgebleven is Volax het geboortedorp van mijn vriend Ioannis.

Wat je daar te zien krijgt aan natuur, rotsformatie en nog zo veel meer, dat moet je met je eigen ogen zien of via de foto's op deze site.

Maar aan alle mooie liedjes komt een eind en ook aan dat van Tinos.  

Ik ben blij. Ik ben uitgerust, heb me kunnen herbronnen

en kan er weer tegen aan voor een tijdje.

Tinos, ik zal je niet vergeten en 'k zal nog heel wat mensen naar je sturen.

Ik kijk er nu al naar uit naar de volgende keer.

klik op de foto voor meer